Skip to main content

Koken is toch makkelijk

Omdat het zomervakantie is heeft de keuken ook een beetje vrij. We maken alleen maar eenpansgerechten of salades. Ook zijn de kinderen vaak ‘uit’, waarop de ouders spoorslags een restaurant uitkiezen.

Deze week wordt het helemaal experimenteel: ouders gaan een paar dagen op stap, de jongvolwassenen bewaken zelfstandig het hoofdkwartier. Prompt transformeren wij in De Irritante Ouder.

‘Doe je het raam dicht als je weggaat?’

Zucht.

‘Vergeet je niet de fietsen op slot te zetten?’

Oogrol.

‘Ga je wel gezond eten?’

‘Rustig maar. Ik ga gewoon koken.’

‘Pardon? Je hebt nog nooit gekookt!’

‘Wel waar. Ik kan pizza maken.’

‘Opwarmen bedoel je.’

‘Nou en? Pasta koken kan ik ook.’

‘Ja, en een ei bakken, verder niet.’ Generaties ouderlijke minachting stroomt over onze lippen.

De jongvolwassene blijft stoïcijns.

‘Tosti! Jaja! Kan ik ook!’ Hij trekt er een grote grijns bij. ‘Koken is toch makkelijk. Jij dóet altijd zo moeilijk. Ik googel straks gewoon een recept, en dan doe ik wat er staat. Dat doet H. ook altijd als ze noedels maakt.’

(H. is de oudste en heeft behalve pasta inderdaad ook een noedelgerecht op het repertoire.)

We waren beslist even beduusd van de laissez-faire houding die het lange lijf aannam. Het werd tijd dat deze jongvolwassene nog even wat basisvaardigheden voor het leven mee kreeg.

‘Goed om te weten dat je het zo makkelijk vindt,’ zeiden we. ‘Dan kun je na de vakantie ook een keer in de week koken. Gewoon het recept van de Krat volgen. Helemaal niet moeilijk.’

Nu was het zijn beurt om beduusd te zijn. Maar ja, koken was toch makkelijk?

Inger Boxem