Uw wijzigingen worden verwerkt

Voedselschuur

blog/340wit32/18-voedselschuur.png

‘Ik eet alleen nog maar biologisch.’ Hoe vaak hoor je dat wel niet? Wij begrijpen natuurlijk als geen ander dat mensen zich zorgen maken over de voedselschandalen, dierenleed en nare bestrijdingsmiddelen. Maar in het o zo heilig klinkende huisje ‘biologisch’ geloven wij niet zo. Wij pleiten voor eten wat de lokale seizoenspot schaft, en kiezen dus liever voor een ‘gewone’ boerenkool uit de volle Hollandse grond, dan voor biologisch bestempelde sperziebonen die zijn overgevlogen uit Kenia.

Dat geloof zagen we onlangs warempel wetenschappelijk onderbouwd door de zogenaamde foodshed theorie.De term foodshed ofwel ‘voedselschuur’ werd in 1929 geïntroduceerd door de Amerikaan W. Hedden, een hoge ambtenaar op het departement van Handel in New York. Hij definieerde een foodshed als ‘de geografische regio die het voedsel voor een bepaalde populatie in diezelfde regio produceert’.

Lang geleden was een voedselschuur slechts een klein gebied. Daarin at iedereen lokaal of eigen geproduceerd voedsel. Exotische vruchten zoals sinaasappels werden als onwaarschijnlijke luxe beschouwd. Inmiddels is de hele wereld onze voedselschuur geworden; er liggen immers producten uit alle mogelijke landen in onze supermarkten. Volgens de hedendaagse foodshed theoretici is het beter en efficiënter om voedsel zo weinig mogelijk kilometers te laten afleggen. Niet alleen vanwege het milieu, maar ook omdat je bijvoorbeeld bij het uitbreken van een oorlog niet afhankelijk wil zijn van voedsel dat van de andere kant van de wereld moet komen. Daar zit natuurlijk wat in, maar ook in tijden van vrede is het zoveel leuker om bij lokale boeren in te kopen en hun mooie groenten, vlees, zuivel of eieren te proeven. Want er is zoveel lekkers te krijgen in de voedselschuur die Nederland heet!

Staar je dus niet blind op het label biologisch, maar vraag eens aan je slager waar hij zijn vlees vandaan haalt, of aan je groenteboer waar hij zijn aardappels heeft gescoord. Dikke kans dat je een mooi verhaal te horen krijgt. Mocht je groenteboer of slager nou met zijn mond vol tanden staan, dan is het misschien beter om ergens anders boodschappen te doen…

Dit bericht werd geplaatst in Duurzaamheid op vrijdag 8 juli 2016 om 18:46 uur door Eefje Brugman.